Gisteravond was ik met mijn vriendin, mijn moeder, naar een evenement. Gezellig een avondje eens wat anders dan werken, internet, social media, dacht ik. ByeBye BabyBoom; Exact veertig jaar na Aktie Tomaat en de lange hete summer of love liggen de sixties onder vuur en vliegen de 'regels zijn regels' ons weer om de oren. Bye Bye Babyboom kijkt met bekende babyboomers én bevlogen jong volk terug naar het roerige jaar 1969, maar richt de blik óók op 2009.
Ik kom uit 1967 en mijn moeder is een BabyBoomer, dus leuk. Ik was te jong om die jaren werkelijk mee te maken en toch draag ik het met me mee, die tijdsgeest en voel ik me ermee verbonden. Dus ja, leuk zo’n evenement want, dacht ik, we worden weer fijn mee terug genomen naar vervlogen spannende tijden.
Bob de Groot van TEC (alias acteur Hugo Koolschijn), opende de avond met wat uitspraken van een onderzoek over de BabyBoomers en de generatie Y. 3xZ en 3XV: babyboomers zijn Zelfredzaam, Zelfstartend en Zeker. Generatie Y is Vertwijfeld, Verward en Verstrooid. Dit omdat BB’s niks hadden en alles zelf zijn gaan starten, er mocht niks, kon niks en dat moest anders (bij een leuk eventje waar de opkomst nog minder was dan bij #blogart kwam de politie je al oppikken, vrouwen mochten in hun eentje zonder een vent nog niet een stereo kopen, het volk had geen stem) Generatie Y mag alles, kan alles, heeft alle mogelijke middelen ter beschikking. Dat maakt die laatste groep dan ook verstrooid door de veelheid aan prikkels, vertwijfeld omdat deze uit de grote keuzemogelijkheden er geen kan maken. En de BB’s maken zich dan ook grote zorgen over de toekomst met zo’n slappe generatie die het stuur over gaat nemen.
Dat was de start en er vlogen dan ook vrolijk een aantal rode tomaten door de zaal richting Bob. De rode draad van de avond is dan ook: is die generatie wel zo slap en moet de generatie BB weer op de bres want de arme generatie Y heeft niks om voor te vechten.
Na deze inleiding mochten we kiezen (ja leuk bedacht): gaan we een discussie met Freek de Jonge volgen, meepraten bij de interactieve barricade of estafette interviews volgen. Dat laatste leek ons het leukst: 20ers interviewen 60ers en vice versa, steeds twee nieuwe koppels. Met natuurlijk de rode draad: 1965 tegen 2009: wat is er anders/beter/slechter en is die generatie Y echt zo slap.
De klapper was Ursul de Geer en Sywert van Lienden. Ik heb met open mond en stijgende verbazing naar die Sywert zitten luisteren. Waar t jochie eerst enorm bijdehand met te grote wijze woorden leek begon deze ‘body’ te krijgen. Een ware opponend voor Ursel die vragen stelde als hoe de jongeren de toekomst zien en vooral waarom deze nergens voor op de bres springen zoals zij dat deden in de roerige jaren zestig. Met grote rust antwoord Sywert dat deze groep geen noodzaak heeft om op de bres te springen, dat deze groep zich verbind op alle mogelijke manieren en dat deze groep zónder de gevestigde orde en wetgevingen gewoon hun gang gaan. SOCIAL MEDIA dacht ik meteen. Die gasten DOEN het gewoon daar waar wij veertigers ons druk maken over hoe wij dit in het bedrijfsleven moeten invoeren en bij de massa naar binnen moeten krijgen. De jongeren ZIJN verbonden, de jongeren weten hoe zij ala Obama en zonder vooroordelen tov een ander, zich moeten verbinden om een gemeenschappelijk doel van de grond te krijgen. En zij doen dit zonder het geschreeuw, gestampvoet en de barricades die zo tekenend zijn voor de generaties die voor hen liggen.
Ursul maakt zich druk over de toekomst en heeft er geen vertrouwen in dat deze groep veranderingen teweeg kan brengen die de maatschappij nodig heeft. Ik niet. Als de rest van de jeugd maar 10% van de instelling heeft die Sywert heeft, die rust, dat vertrouwen en het niveau, dan komt het wel goed.
Wat wij onderschatten is de kracht van het internet, dat roepen wij bloggers en social media specialisten de hele tijd, en doen het uiteindelijk zelf ook. Wij doen ons best dat web 2.0, het belang ervan voor ondernemingen en de maatschappij, door te geven. Jongens, sinds gisteravond voel ik me een dinosaurus. Deze groep gaat namelijk binnen nu en 2 jaar het bedrijfsleven in en nemen vrolijk dat hele social media met zich mee dat bedrijfsleven in. Massaal. Dus of wij moeten ons binnen twee jaar specialiseren en het bedrijfsleven voormasseren, of een nieuw vak kiezen omdat we hopeloos ouderwets zijn. Vergane glorie.
Deze jeugd heeft de stem allang geïntegreerd en we zijn dan ook niet zo slim bezig om deze groep niet mee te nemen. Het had bijvoorbeeld bij #blogart dé toevoeging aan het geheel kunnen zijn om deze groep aan het woord te laten. Hoe zien zij social media en hoe denken zij dat dit in het bedrijfsleven toegepast wordt of kan worden. Want, zij leven het, het is doodgewoon voor hun en wij zijn hun wiel aan het uitvinden, dat klopt dus niet. Ik stel dan ook voor dat bij alle evenementen die ook maar rieken naar social media, de jongere de boventoon gaan voeren, gespreksleiders zijn, en wij gaan luisteren. Waarbij het MWG congres deze stap begin dit jaar al genomen heeft door Sywert als dagvoorzitter te laten optreden. Wij hoeven niet meer het belang van social media uit te leggen, we zullen nu moeten gaan doorgeven hoe dat dan moet gebeuren, het waarom doet er niet meer zo toe.
Want eigenlijk doen we nu hetzelfde als de ondernemingen die maar niet aan social media willen, we geven diegene die het beter weten niet eens de kans hun verhaal te doen. Hoe kunnen we dan het bedrijfsleven uitleggen dat het belangrijk is de doelgroepen te betrekken door die tools als we ze er helemaal uitlaten.. En verwijzen naar dure old skool onderzoeken terwijl we zelf zeggen dat die social media tools fantastische marketing/onderzoek tools zijn….. best gek eigenlijk.
Dus als je wilt weten hoe je in godsnaam medewerkers zo gek krijgt in het corporate blog mee te schrijven: neem dan een paar twintigjarige in dienst en laat ze los gaan. Als je wilt weten hoe je de diverse tools het beste kan implementeren binnen je organisatie, neem een einsteiner als adviseur en laat m los. En wij social media adviseurs, wij mogen over 2 jaar met pensioen als we niet opletten.
Ik kom uit 1967 en mijn moeder is een BabyBoomer, dus leuk. Ik was te jong om die jaren werkelijk mee te maken en toch draag ik het met me mee, die tijdsgeest en voel ik me ermee verbonden. Dus ja, leuk zo’n evenement want, dacht ik, we worden weer fijn mee terug genomen naar vervlogen spannende tijden.
Bob de Groot van TEC (alias acteur Hugo Koolschijn), opende de avond met wat uitspraken van een onderzoek over de BabyBoomers en de generatie Y. 3xZ en 3XV: babyboomers zijn Zelfredzaam, Zelfstartend en Zeker. Generatie Y is Vertwijfeld, Verward en Verstrooid. Dit omdat BB’s niks hadden en alles zelf zijn gaan starten, er mocht niks, kon niks en dat moest anders (bij een leuk eventje waar de opkomst nog minder was dan bij #blogart kwam de politie je al oppikken, vrouwen mochten in hun eentje zonder een vent nog niet een stereo kopen, het volk had geen stem) Generatie Y mag alles, kan alles, heeft alle mogelijke middelen ter beschikking. Dat maakt die laatste groep dan ook verstrooid door de veelheid aan prikkels, vertwijfeld omdat deze uit de grote keuzemogelijkheden er geen kan maken. En de BB’s maken zich dan ook grote zorgen over de toekomst met zo’n slappe generatie die het stuur over gaat nemen.
Dat was de start en er vlogen dan ook vrolijk een aantal rode tomaten door de zaal richting Bob. De rode draad van de avond is dan ook: is die generatie wel zo slap en moet de generatie BB weer op de bres want de arme generatie Y heeft niks om voor te vechten.
Na deze inleiding mochten we kiezen (ja leuk bedacht): gaan we een discussie met Freek de Jonge volgen, meepraten bij de interactieve barricade of estafette interviews volgen. Dat laatste leek ons het leukst: 20ers interviewen 60ers en vice versa, steeds twee nieuwe koppels. Met natuurlijk de rode draad: 1965 tegen 2009: wat is er anders/beter/slechter en is die generatie Y echt zo slap.
De klapper was Ursul de Geer en Sywert van Lienden. Ik heb met open mond en stijgende verbazing naar die Sywert zitten luisteren. Waar t jochie eerst enorm bijdehand met te grote wijze woorden leek begon deze ‘body’ te krijgen. Een ware opponend voor Ursel die vragen stelde als hoe de jongeren de toekomst zien en vooral waarom deze nergens voor op de bres springen zoals zij dat deden in de roerige jaren zestig. Met grote rust antwoord Sywert dat deze groep geen noodzaak heeft om op de bres te springen, dat deze groep zich verbind op alle mogelijke manieren en dat deze groep zónder de gevestigde orde en wetgevingen gewoon hun gang gaan. SOCIAL MEDIA dacht ik meteen. Die gasten DOEN het gewoon daar waar wij veertigers ons druk maken over hoe wij dit in het bedrijfsleven moeten invoeren en bij de massa naar binnen moeten krijgen. De jongeren ZIJN verbonden, de jongeren weten hoe zij ala Obama en zonder vooroordelen tov een ander, zich moeten verbinden om een gemeenschappelijk doel van de grond te krijgen. En zij doen dit zonder het geschreeuw, gestampvoet en de barricades die zo tekenend zijn voor de generaties die voor hen liggen.
Ursul maakt zich druk over de toekomst en heeft er geen vertrouwen in dat deze groep veranderingen teweeg kan brengen die de maatschappij nodig heeft. Ik niet. Als de rest van de jeugd maar 10% van de instelling heeft die Sywert heeft, die rust, dat vertrouwen en het niveau, dan komt het wel goed.
Wat wij onderschatten is de kracht van het internet, dat roepen wij bloggers en social media specialisten de hele tijd, en doen het uiteindelijk zelf ook. Wij doen ons best dat web 2.0, het belang ervan voor ondernemingen en de maatschappij, door te geven. Jongens, sinds gisteravond voel ik me een dinosaurus. Deze groep gaat namelijk binnen nu en 2 jaar het bedrijfsleven in en nemen vrolijk dat hele social media met zich mee dat bedrijfsleven in. Massaal. Dus of wij moeten ons binnen twee jaar specialiseren en het bedrijfsleven voormasseren, of een nieuw vak kiezen omdat we hopeloos ouderwets zijn. Vergane glorie.
Deze jeugd heeft de stem allang geïntegreerd en we zijn dan ook niet zo slim bezig om deze groep niet mee te nemen. Het had bijvoorbeeld bij #blogart dé toevoeging aan het geheel kunnen zijn om deze groep aan het woord te laten. Hoe zien zij social media en hoe denken zij dat dit in het bedrijfsleven toegepast wordt of kan worden. Want, zij leven het, het is doodgewoon voor hun en wij zijn hun wiel aan het uitvinden, dat klopt dus niet. Ik stel dan ook voor dat bij alle evenementen die ook maar rieken naar social media, de jongere de boventoon gaan voeren, gespreksleiders zijn, en wij gaan luisteren. Waarbij het MWG congres deze stap begin dit jaar al genomen heeft door Sywert als dagvoorzitter te laten optreden. Wij hoeven niet meer het belang van social media uit te leggen, we zullen nu moeten gaan doorgeven hoe dat dan moet gebeuren, het waarom doet er niet meer zo toe.
Want eigenlijk doen we nu hetzelfde als de ondernemingen die maar niet aan social media willen, we geven diegene die het beter weten niet eens de kans hun verhaal te doen. Hoe kunnen we dan het bedrijfsleven uitleggen dat het belangrijk is de doelgroepen te betrekken door die tools als we ze er helemaal uitlaten.. En verwijzen naar dure old skool onderzoeken terwijl we zelf zeggen dat die social media tools fantastische marketing/onderzoek tools zijn….. best gek eigenlijk.
Dus als je wilt weten hoe je in godsnaam medewerkers zo gek krijgt in het corporate blog mee te schrijven: neem dan een paar twintigjarige in dienst en laat ze los gaan. Als je wilt weten hoe je de diverse tools het beste kan implementeren binnen je organisatie, neem een einsteiner als adviseur en laat m los. En wij social media adviseurs, wij mogen over 2 jaar met pensioen als we niet opletten.
 Commentaar |
|
|
Powered by !JoomlaComment 4.0 beta1
|
!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."
| < Vorige | Volgende > |
|---|
